De eerste nacompetitiewedstrijd voor promotie naar de 2e klasse zorgde tot 20 uur voor aanvang voor verwarring. Eerst waren we tegen de verkeerde tegenstander ingedeeld en vervolgens werd het tijdstip van spelen een keer of tien gewijzigd. Maar uiteindelijk stonden de juiste speelsters op de juiste dag en het juiste tijdstip op het juiste veld. Wie er bedacht had dat er met zo'n harde wind op een onbeschut veld vol paardenbloemen gespeeld moest worden..... Gelukkig waren die omstandigheden voor beide teams gelijk en kwam de wind vooral van de zijkant.

 

Blauw Wit was een voor ons onbekende tegenstander en een van de periodekampioenen uit de andere 3e klasse. We probeerden voortvarend van start te gaan en Blauw Wit op hun eigen helft te houden. Blauw Wit had echter twee snelle voorhoedespeelsters bleek al snel. Bij balverlies in onze voorhoede of op ons middenveld probeerden zij dan ook direct deze twee aan te spelen. Daar hebben we ons een paar keer door laten verrassen, wat Blauw Wit een 2-0 voorsprong opleverde.

Onze belangrijkste wapenfeiten in de eerste helft? Een goedgemikte vrije trap van flinke afstand door Sigrid op de lat. Twee mogelijke penalties die niet toegekend werden (voor overtredingen op onze speelsters. En helaas ook een enkelblessure voor Laura die het veld hinkend moest verlaten. Esther nam haar plaats in.

Na afloop vertelden de meiden dat ze in de rust een donderpreek van Jan Willem hadden gekregen. Met de boodschap: "als je 2e klasse wil spelen dan moet je dat nu laten zien." Conclusie voor het publiek was ook: teveel balverlies op het middenveld, te weinig druk op de tegenstander en het mocht ook wel een tikje feller.

Dat de donderpreek effect had gehad, werd direct duidelijk. Vanaf de aftrap in de tweede helft zetten we meer druk en daar had Blauw Wit moeite mee. Hun voorhoedespeelsters werden nauwelijks meer bereikt (of afgestopt) en wij kwamen steeds meer aan spelopbouw toe. Het lukte ze nog wel om ons vaak voor hun 16 te houden, maar uiteindelijk kwam het moment waarop we allemaal hadden gewacht. Een goeie ingooi van Isa op José, die de actie maakte en van een meter of 18 de keepster het nakijken gaf, 2-1! Huppakee, loon naar werken!

Isa werd gewisseld voor Silver en even later Iris voor Sanne die na een paar weken enkelblessureleed haar rentree mocht maken. Dat betekende ook een paar omzettingen qua posities, maar dat ging eigenlijk vrij moeiteloos. Deze verslaggever is even kwijt in welke volgorde alles gebeurde, maar dat mag de pret niet drukken. Feit blijft dat voor of na de wissels Esther de bal uit de handen en voeten van de keepster wist te houden. Vervolgens wist ook een verdedigster niet goed wat te doen en zo lag Esther op de grond en de bal op de stip. Of dit het meest penaltywaardige moment van de wedstrijd was, durf ik niet te zeggen, maar gezien de twee eerdere pogingen van Blauw Wit in de eerste helft, durf ik wel te zeggen dat een score van 1 uit 3 wel het minste was wat ons toekwam. Sigrid legde aan en schoot de bal netjes in de hoek. De keepster nam de moeite niet om te duiken en de gelijkmaker was een feit.

Mooi, op naar de winst en druk blijven zetten! Blauw Wit had steeds minder in te brengen, maar had voldoende kwaliteit in de ploeg om het niet cadeau te geven. We bleven aandringen en druk zetten en maakten het de verdediging van Blauw Wit bij tijd en wijle erg lastig. Het leidde echter niet meer tot doelpunten. En zo kon Blauw Wit hun achtste gelijkspel van het seizoen bijschrijven.

Komende zaterdag, 16 mei, is de return bij ON om 14.30. De ploeg die wint, gaat door naar de volgende ronde. Komt allen om de meiden aan te moedigen en als twaalfde man achter het team te staan!!

KNVB info VR3